Энэ бодол надаас салдаггүй. Одоо хэр нь Эрдэнэтуяа эгчийгээ өнгөрчихсөн нөгөө ертөндөд одсон гэхэд итгэж чадахгүй л явна. Өвчтэй байхад нь хичнээн удаа очиж дэргэд нь сууж байсан ч хэвтэрийн орон дээр хэвтэж буй тэр эмэгтэйг Эрдэнэтуяа эгч минь шүү дээ гэж бодохоос ч халгадаг байлаа. Энэ хүн Эрдэнэтуяа гэгч эмэгтэй чухам хэн байв? Яагаад миний зүрхийг ингэж их шаналуулж буйг би өөрөө эс ойлгоно. Удаан хугацаанд мэддэг хүн байсан уу гэвэл үгүй. Маш богинохон, дөнгөж сүүлийн 2хон жилийн хооронд би энэ эмэгтэйн талаар олон жилийн амьдралыг нь мэддэг байсан юм шиг тийм их үгүйлэхээр болчихжээ.

Британийн Монголчуудын Холбоо гэдэг нэгэн хамт олонтой танилцаж байсан маань саяхан. Хааяахан хоорондоо имэйл хаялцахаас нүүр учирч уулзаад байх нь ховорхон тийм л нэгэн тус тусдаа өөрийн гэсэн амьдралтай ч Их Британид амьдарч буй Монголчуудынхаа эрүүл мэнд, ахуй байдлынх нь ядуу дорой байдалд нь жаахан ч болтугай нэмэр болчих хүсэлтэй хэсэг хүмүүс. Хараад байхнаа хэн нь ямар ажил хийж хариуцах хүсэлтэйгээрээ, хэнтэй санаа нийлж юм хийчих боломжтойгоороо, ойлголцон нэгдэж жилийн 4 улиралд тойрон эргэлдэх Монголчуудын оролцож болохуйц бүхий л тэмдэглэлт баяр болгоныг алгасахгүйгээр зохьцуулчих нь бас л сэтгэлтэй хүмүүс байгаагийнх. Санаанд орсоных нь дарааллаар нэрсийг дурьдвал Цэрэнбат, Оюунаа эгч, Алтанхуяг, Март, Түвшин, Отгонбаяр, Базаррагчаа, Өнөрөө, Индра, Сэмжидмаа, Орхон, Жаргалзаяа, Одонгэрэл, Буянбат, Батбаяр, Мэндмаа, Минжмаа, Нямсүрэн, Азжаргал, Батжаргал, Билэгээ гээд л… магадгүй бас нилээн олон хүмүүсийг бас дурьдаагүй нь ч бий. Түүний дотроос Эрдэнэтуяа эгчийг би яах аргагүй бусдад зориулах хүсэлдээ автсан эх хүнийх нь зөнгөөр мэдэрч билээ. Шинэ жилийн баяр болоход бүх хүмүүс өөрсдийнхөө ёлконы гоёоны даашинз, аль ёлконд хэзээ очих, юу болох гэж байгаа талаар л хөөрөлдөцгөөнө. Гэтэл тээ тэр хаанаас мэдэгдэхгүй газраас “Хүүхдийн шинэ жилийн баяр” гэж ирээд хэзээний товлоод байраа олчихсон, туслалцах хүн, гар хүч хайсан зартай имэйл ороод ирэх нь тэр. Өө тийм хүүхдүүд бас баярладаг билүү гэх нь холгүй юм тархинд зурвас хийнэ. Тэгснээ уг нь энэнд нь туслалцчих юмсан, даанч… Завгүй ажилтай, дээрээс нь хаа холоос хүнии хүүхдүүдийн төлөө би юу ч билээ гэх мэт шалтагууд л тархинд эргэлдэнэ. Тэгсгээд л хойшлуулаад сууж байтал… Хүүхдийн зурагийн тэмцээн, урлагийн тоглолт, дууны тэмцээн, гүйлтийн уралдаан, шатар даамны тэмцээн, ширээний теннисний тэмцээн ч гэх шиг аль соц үеийн сайхан цагт л байгууллагуудын ажилчдын хүүхдүүдийн хооронд явуулдаг бүх л тэмцээн, уралдаан болоод оролцсон бүх хүмүүс шагналаа аваад л яах ийхийн зуургүй явагдаад өнгөрчихнө. Пээ, энийг зохион байгуулж байгаа хүн нь ч их аргагүй баахан хүүхдүүд баярлуулж буянтай ажил хийж байна даа… Гэхдээ энэ их юмыг хийж барах мөнгөө хаанаас олдог байна? Холбооноос бол тэр юм болгонд санхүүгийн дэмжлэг үзүүлээд байж чадахааргүй. Би л лав энийг хийхэд нь гар оролцуулах нь битгий хэл амаараа сайхан үг хэлж урамшуулаагүй. Яг надтай адилхан ихэнх хүмүүс хойш сууж явсан нь лавтай. Лондонд байгаа бусад Монголчуудын ихэнх нь хүүхдүүдийнхээ сайн сайханыг бодохоосоо илүү цаг наргүй олон цагаар ажил хийж хурдхан ахуйхан мөнгө хийж Монгол руу явуулах л зорилгоо өвөртөлж яваа ядмагхан өдрийн хэрэглээтэй болсон хүмүүс. Муулаад ч хэрэггүй, магтаад ч барамгүй энэ хүмүүс өрөөл биенийхээ зовлонг үүрэн байж цуглуулсан хэдээ нэг л өдөр нь амьдрал нь сайжирчих байх хэмээн гүргэр царайлан алхаж яваа гадаадад амьдарч буй Монголчууд маань нэг л хэмнэл. Ядуу байж бид болно, ядаж баяр наадмаараа хүүхдүүдээ сайхан баярлуулчих юмсан гэхэд л ухасхийгээд босох хүний тоо хол явахгүй.

 

Иймэрхүү янзтай хүүхдийн төлөө санаа тавьдаг хийдэг хүмүүс нь ховор ч, хийе бүтээе гэсэн сэтгэлээрээ Эрдэнэтуяа эгч бусдын гарыг харж ч суусангүй жилд ганцхан шинэ жилийн баяр ч биш, хүүхдийн баяр, наадам гээд л жил тойроод болдог бүх баяруудаар хүүхдийнхээ уламжлалт уралдаан тэмцээнээ хийсээр байх нь гайхамшигтай. Ажвал Эрдэнэтуяа эгч бас л өөрийнхөө хийдгийг ёстой л шороон дундаас зуурч аваад босгож байшин барих гэж оролдож буйтай адил юмханаас л юмнуудаа нийлүүлээд хэдэн хүүхдүүдээ тэрүүхэндээ хөгжөөж орхино. Хүүхдүүдийн төлөө хийдэг зүйлс нь хангалттай санагддаггүй болтой, тэр нэг өдөр Олон улсын эмэгтэйчүүдийн баярын өмнөхөн надтай утсаар баахан удаан ярилцаж өөрийнхөө мөрөөдөж явдаг Британи дахь Монгол эмэгтэйчүүдийн холбооныхоо санааг хуваалцаж цаашдаа туслалцахыг гуйлаа. Тухайн үед “Монгол Орны Хөгжилд 5-р чуулган”, Амьдралын Дасгалжуулагчын дадлага хичээлүүд, хажуугаар нь ажил, хувийн бизнес гээд л түм буман ажилтай гэж өөрийгөө юмнаас холхон авч явдаг би тэрхэн хооронд Эрдэнэтуяа эгчийн Монголын гэр бүлийн хүчирхийлэлд өртсөн эмэгтэйчүүдэд сэтгэл зүйн болоод хууль зүйн тусламж дэмжлэг үзүүлэх талаар ярьсан тэр л ярилцлагад автан зүрх алдан биширсэндээ өөрийн эрхгүй энэ ариухан үйлсэд тань туслалцая хэмээн амлаж билээ.